Please update your WordPress installation

I know, I’ve complained about this issue a number of times already, but can’t resist doing it one more time. While the modern apps are great and awesome in so many different aspects, their permanent need in updating while you use them is not cool. For instance, a toast message in Spotify telling me that “this new version can be yours, just restart” sucks. Honestly, I don’t care about your amazing new features, increased stability and improved performance. I just want to listen to my music and do not think about anything else. In a week or so I’ll maybe close your app to open it a couple of days later. Why on Earth can’t you wait till I do so myself? Really, these updates are everybloodywhere now.

And you know who’s the king of them? Apple, as usual. After updating to iOS 9 I really think that the most important feature they’d introduced was an alert forcing you to update to every crappy-minor-hey-we-have-new-emoji release that pops up every goddamn day. Boys, when I pick up my smartphone, I do so to interact with it. I need in in now and I’m not ready to leave it updating for half an hour.

And thanks, it’s already slow enough.

Proper unit testing of iOS applications with multiple schemes

I have recently faced a strange problem in the iOS application we develop. It turned out we were not able to build the app in test configuration for running unit tests in one of our two production schemes. Xcodebuild was complaining about linking the storyboard, Image.xcassets, localization files and one of the resource bundles. The first three errors didn’t contain any meaningful descriptions, but the fourth one was telling that it cannot copy the bundle as the target directory is not empty. I googled this error, but didn’t find any quick fixes that would work. So I started to dig in.

Continue reading

Высновы падвядзем

Год быў так сабе. Было добрае, было сярэднее, дамагчыся трэба было большага. Але аб усім па парадку.

Зьмянілася шмат. Ў снежні 2013 году мы з Дашай пабраліся шлюбам, а ў мінулым годзе нарэшце выправілі ёй галяндзкія дакументы і сталі жыць разам увесь час, а не наездамі адзін да аднога. Адпаведна, летам мы зьнялі ўжо не пакой, а нармальную невялічкую кватэру, і нават прымалі там гасьцёў. А напрыканцы лета ў нас пасялілася Укропка.

Continue reading

Залатымі літарамі я ўпісаў свае імя ў сусветную гісторыю замежнага кнігавыданьня

Колькі сябе дурака памятаю, заўсёды хацеў далучыцца да выданьня якой-небудзь кнігі. Чытаю я шмат, і ў кожнай прачытанай кнізе зьвяртаю ўвагу на сьпіс асобаў, якія паспрыялі яе зьяўленьню на сьвет, пасьля чаго люта мрою ўбачыць сярод іх сябе (пажадана анічога для гэтага не зрабіўшы). З музычнымі кружэлкамі, дарэчы, ў мяне тое ж самае, але апошнюю кружэлку я трымаў у рукох ці не год сем таму, а на лічбавых пірацкіх копіях разглядваць вокладкі альбомаў асаблівага жаданьня няма, адпаведна і ўзгадваць пра іх ня варта. Дык вось, самому ініцыяваць выданьне чагосьці гэткага мне было лянота, а нейкіх крутых скілоў, каб на адпаведны праект мяне паклікалі іншыя людзі, ў мяне тым больш не было. Як не было асабліва і сяброў, якія б запрасілі што-небудзь падрэдагаваць чыста за кампанію. Таму дзіцячая мара так да апошняга моманту мараю і заставалася.

Але хлопчык вырас, абараніў магістэрскі дыплём (чым таксама вельмі ганарыцца, лузер) і нават паўдзельнічаў трохі ў розных там опэнсорсных праектах на гітхабе. Таму да яго зьвярнуліся аднойчы прадстаўнікі выдавецтва Packt Publishing і прапанавалі паўдзельнічаць у рэдагаваньні кнігі JMeter Cookbook, якую толькі-толькі пачаў пісаць адзін з іх аўтараў. А хлопчык на гэта канешне з радасьцю пагадзіўся. Бо калі кнігу для брытанскага выдавецтва, што аўтсорсіць усю рэдактуру ў Індыю, піша нігерыйскі пісьменьнік, які жыве ў Злучаных Штатах, то далучыць да працэса беларуса з Нідэрландаў у якасьці рэцэнзента выглядае не такой ужо і благой ідэяй.

Continue reading

Як я ў Галяндыі на правы здаваў. Частка другая

© zhrijschool.nl

© zhrijschool.nl

У першай частцы артыкула я распавеў пра пэўныя агульныя моманты, зьвязаныя з атрыманьнем пасьведчаньня кіроўцы ў Нідэрляндах і падзяліўся сваім досьведам здачы тэарэтычнага іспыту. У гэтай частцы я распавяду, як я абіраў аўташколу, займаўся кіраваньнем і здаваў практычны іспыт. Паколькі вопыт у мяне багаты, то напісалася па гэтай тэме шмат, і агульную інфармацыю пра практычныя заняткі і іспыт я апішу ў наступнай частцы. А потым будзе яшчэ і бонус-трэк.

Тэарэтычныя кнігі і іспыт абышліся мне прыблізна ў €100, што было цалкам прымальным. На двары быў леташні травень, я нетаропка пісаў дыплём і нікуды асабліва не спяшаўся. Плянаваў, што недзе праз тысячу еўра і месяцы тры заняткаў навучуся вадзіць машыну, атрымаю правы і ўвосень змагу засяродзіцца на дапісваньні і здачы дыплёму. Каб не эканоміў, мо так бы яно і атрымалася.

Continue reading

Як я у Галяндыі на правы здаваў. Частка першая

© riderslifestyle.nl

© riderslifestyle.nl

Атрымаць пасьведчаньне кіроўцы мне хацелася даўно, яшчэ зь Беларусі. Але ўсе не ставала то часу, то грашэй. Не скажу, каб правы тады (дый зараз) мне былі моцна патрэбныя, але ад магчымасьці сесьці за стырно і пракаціцца зь ветрыкам па сваіх справах горш бы дакладна не было. Па прыезьдзе ж у Галяндыю я першыя часы быў заняты вучобай па сваей асноўнай спецыяльнасьці ды падпрацоўкамі, таму жаданьне навучыцца кіраваць аўтамабілем давялося адкласьці ў даўгую шуфляду, дзе яно і праляжала блізу трох з паловай год. Вярнуўся я да гэтай думкі мінулай вясной, калі сканчваў магістратуру і праходзіў пераддыпломную практыку ў ТомТоме. Калі стаў разбірацца ў працэдуры падрыхтоўкі, то высьветліў наступнае.

Адмысловай дарожнай паліцыі кшталту нашага ДАІ ў Нідэрляндах няма. Функцыі нагляду за трафікам і разбору дарожных здарэньняў выконваюць звычайныя паліцэйскія. Яны ж могуць і забраць правы па неабходнасьці. За выданьне самога пасьведчаньня адказвае грамадзкая арганізацыя Dienst Wegverkeer ці RDW. Абрэвіятура не супадае з расшыфроўкаю, бо раней гэтая структура называлася Rijksdienst voor het Wegverkeer. Потым назву зьмянілі, а звыклая абрэвіятура засталася. Апроч выдачы правоў і нумарных знакаў, RDW вядзе ўлік транспартных сродкаў і іх уладальнікаў, кантралюе фірмы, якія праводзяць тэхагляд і адказвае за сертыфікацыю аўтамабіляў і запчастак. А праверка ведаў кіроўцы і адпаведна прыняцьцё рашэньня пра выдачу ці нявыдачу дазволу езьдзіць на аўтамабілі — прэрагатыва ўжо іншай установы, якая называецца Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen ці CBR.

Continue reading

Амстэрдамскі фестываль святла – 2013

Ужо другі год у Амстэрдаме праходзіць фестываль святла. Гэта цікавае і незвычайнае відовішча, якое плянуецца на самыя цёмныя месяцы году, каб дадаць трохі фарбаў у адвечныя амстэрдамскія тлен і безвыходнасьць. У гэтым годзе фестываль цягнецца блізу 50 дзен і складаецца з некалькіх частак. Асноўныя элементы падзеі – гэта пешы (Illuminade) і лодачны (Water Colors) маршруты з светавых інсталяцый, а дадатковыя (Socialight) – некаторыя музейныя мерапрыемствы, канцэрты і інсталяцыі, якія ня ўключаныя ў асноўныя туры і выконваюцца пераважна людзьмі, не ангажаванымі з арганізатарамі галоўных маршрутаў.

Illuminade і Water Colors ўключаюць у сябе некалькі дзясяткаў разнастайных арт-аб’ектаў, якія арганічна ўбудаваныя ў гарадзкую архітэктуру. Іх аўтары выкарыстоўваюць выключна святло, цені і простыя матар’ялы, і робяць з іх сапраўдныя шэдэўры, якія мала каго пакідаюць абыякавымі.

Учора я прайшоў пешым маршрутам сёлетняга фестываля і хачу падзяліцца з вамі тымі эмоцыямі, якія захапіў з сабой дадому.

Illuminade пачынаецца з інсталяцыі Drawn in Light (Намаляванае святлом), якая вырабленая з металічнага дроту і адбівае святло пражэктара, ствараючы такім чынам эфект малюнка алоўкам наўпрост у паветры (светлапіс). Кампазіцыя марудна паварочваецца вакол сваёй асі і дае магчымасьць разгледзець сябе з усіх бакоў.

Drawn in Light

01Drawn in Light

Drawn in Light

02 Drawn in Light

Continue reading